Zaloguj się

Nie pamiętam hasła
Nie masz konta? Załóż je

Zarejestruj się

Masz już konto? Zaloguj się

Dziękujemy za dodanie zdjęcia

Twoje zdjęcie zostało poprawnie dodane do forum

Zamknij

Dziękujemy za dodanie zdjęcia

Dostę do strony tylko dla zalogowanych

Jeśli posiadasz konto na portalu - zaloguj się, jeśli go nie posiadasz zarejestruj się.

Zmień hasło

Edytuj profil

Zdjęcie profilowe

Informacje

Login
Hasło********Zmień
Imię i nazwisko
Typ konta
E-mailEdytuj
UlicaEdytuj
Nr. DomuEdytuj
MiastoEdytuj
Kod PocztowyEdytuj
Strona wwwEdytuj
TelefonEdytuj

O użytkowniku

Informacje o koncie

Data rejestracji
Data subskrypcji
Ostatnie logowanie

Ustawienia i prywatność

Ukryj dane osobowe dla zalogowanych użytkowników
Pokaż mój profil niezalogowanym użytkownikom

Błotniak stawowy (Circus aeruginosus)

Paweł Figlant

Charakterystyka/ morfologia

Błotniak stawowy ( Circus aeruginosus)

Systematyka
rząd: drapieżne (Falconiformes )
rodzina: jastrzębiowce ( Accipitridae )
rodzaj: błotniak (Circus )
gatunek: Błotniak stawowy ( Circus aeruginosus)

Charakterystyka/ morfologia
Rozmiary i ubarwienie wyróżniają go spośród innych gatunków błotniaków. Jest masywny, ma najdłuższe i najszersze skrzydła, wielkością przypomina myszołowa. Łatwo rozpoznawalny w locie po ułożeniu skrzydeł uniesionych na kształt litery V. Samica jest brunatna z żółtopłowym rozjaśnieniem wierzchu głowy, gardłem i przednim brzegiem skrzydła. Samce maja radzwobrązowy brzuch i nogawice, jasnożółtą pierś oraz głowę z ciemnobrunatnymi kreskami, skrzydła szare, na końcach czarne. Ogon jest jasnoszary. Grzbiet i okolice łopatek ciemnobrunatne. Samce wybarwiają się powoli w ciągu 3- 4 lat. Młode ptaki przypominają samice, są ciemnobrunatne z rdzawożółtym rozjaśnieniem wierzchu głowy i podbródkiem. Długość ciała: 48-56 cm, rozpiętość skrzydeł: 110-140 cm, masa ciała: samice ok. 540-800 g, samce ok. 405-667 g

Biotop/ preferencje pokarmowe
Zasiedla tereny otwarte, głównie na nizinach, unika gór. Gniazda buduje w gąszczu zeszłorocznych trzcinowisk lub pałek rosnących wokół zbiorników wodnych: rzek, jezior, zbiorników retencyjnych, stawów rybnych, na torfowiskach z zaroślami wierzbowymi oraz coraz częściej w krajobrazie rolniczym, w niewielkich kilkuarowych oczkach wodnych, a nawet na polach w uprawach zbóż i rzepaku. Błotniak stawowy poszukuje pożywienia lecąc nisko nad trzcinowiskami, nadwodnymi zaroślami, nad powierzchnią wody lub sąsiadującymi z wodami polami i łąkami. Często zawisa w powietrzu wypatrując zdobyczy, poczym zapada w gąszcz trzcin lub innej roślinności. Jego ofiarą padają najczęściej ptaki do wielkości cyraneczki i drobne ssaki do wielkości szczura. W okresie masowego występowania norników lub gryzoni, zazwyczaj co 4-5 lat, zwierzęta te staja się głównym składnikiem diety. W niewielkiej ilości zjada również żaby, gady , ryby, owady oraz ptasie jaja.

Rozwój osobniczy
Dojrzałość płciową osiągają w 2-3 roku życia. Samiec tokuje w powietrzu wydając wysokie krzyki podobne do głosu czajki, samica żebrze podobnie jak podloty żałosnymi gwizdami. Samica wybiera jedną ze zbudowanych przez samca podstaw i buduje na niej gniado, umieszczone zwykle wśród najwyższych i najgęstszych trzcin. Wyprowadza jeden lęg w roku, składając w maju lub czerwcu 3 do 6 białawych lub niebieskawych jaj. Wysiadywanie rozpoczyna się od pierwszego lub drugiego jaja, tak więc pisklęta wykluwają się w kilkudniowych odstępach. Jaja wysiadywane są przez okres 31–36 dni wyłącznie przez samicę. Samiec w tym czasie przynosi jej pokarm. Przekazywanie przez samca pokarmu samica jest widowiskowym pokazem. Do lęgowego partnera trzymającego w dziobie zdobycz, przeważnie drobnego gryzonia, dolatuje partnerka i razem wykonują popisy akrobatyczne. Dodatkowo w locie pokazowym pojawiają się przewroty, spadania i zawroty. Po pewnym czasie samica odbiera w końcu zdobycz i leci z nią do młodych, podczas gdy ich ojciec wraca na polowanie. W okresie lęgowym błotniaki polują głównie na młode ptaki, pisklęta i jaja. Potomstwo reaguje w zaskoczeniu na drapieżnika. Próbuje przestraszyć go położeniem się na plecach i wymachiwaniem szponami. Pisklęta, gniazdowniki, opuszczają gniazdo po około 35–40 dniach, kiedy stają się lotne, a po ok. 3 tygodniach od tego momentu są w pełni samodzielne (w tym czasie samica je jeszcze dokarmia). Tak jak pozostałe gatunki odbywa dalekie wędrówki na zimowiska do Afryki na południe od Sahary. Część osobników zimuje w Europie południowo-zachodniej oraz w rejonie Morza Śródziemnego. Na lęgowiska w Europie środkowej powraca od połowy marca do końca kwietnia, a na zimowiska odlatuje od połowy sierpnia.

Status gatunku
W Polsce nieliczny, lokalnie średnio liczny gatunek lęgowy obszarów niżowych kraju. Jego liczebność jest szacowana na 8000-10000 par. Błotniaki stawowe gniazdują niemal równomiernie na obszarze całego kraju. Głównymi zagrożeniami jest: degradacja siedlisk lęgowych, osuszanie terenów bagiennych, wypalanie roślinności szuwarowej, zmiany zachodzące w krajobrazie rolniczym , terenach żerowania błotniaka. Ponadto nielegalne odstrzały i wykładanie trutek na stawach rybnych. Na zimowiskach w Afryce degradacja siedlisk oraz stosowanie pestycydów. Gatunek objęty ochroną ścisłą, wymagający ochronny czynnej.

Przygotowała: Wanda Kula